Calendar
 
  Last Diary
 
** ผ่านไปไม่ได้ **
** Tag and .... **
** เบิดเดย์ ทูมี **
** กิ๊ดดดดด อยากจะบอก **
** อยากจะอัพ **
** รวบ รวม อาหาร **
** หลายอย่าง **
** still thinking**
** home sick **
** I love you guy**
** นิดหน่อย**
** เล่าให้ฟังจ้า**
** โหหหหหห เยอะเกินไปไหมเนี้ย**
** หลากหลาย**
** อูยยยยย กว่าจะ อัพได้**
** ไม่มีอะไรพิเศษ.............
** รีบ.......**
**กลับความทรงจำ ของวันผ่านมา**
** คงจะใช่ และใช่ตลอดไป **
** คงจะใช่ (3) **
** คงจะใช่ (2) **
** คงจะใช่ (1) **
** ที่สุดของชีวิต **
*** ก่อน ไป ***
งือ เศร้า อีกจนได้ :(
อัพ อัพ อัพ เดท ซะหน่อย อิอิ
เล็กๆๆน้อยๆๆ
Notting to do ..
**** อยากบอกว่า*****
*** So Sorry **********
ปีเตอร์ ตัดผมให้ กิ๊ดดดดดดดดดดดดด
*** กิ๊ดดดดดดด ลมแรง อยู่บ้าน ****
อย่างเป็นทางการ กิกิ ว่าไปนั่น
ohhhhhhhhh my diary 555
  Favourite Diary
  katja
nongaimee
bhuchong
maud
gaby
dennis
mywill
  Counter
       


  ** คงจะใช่ (3) **  

เมื่อจัดการกะชีวิตได้แล้ว แต่ก้ออย่างว่า ไม่มีอะไรง่ายหรอก คนๆ นั้นก้อรู้สึกผิด เพียรพยายามที่จะทำให้มันกลับเป็นเหมือนเดิม แต่หนิง ซึ่ง ได้รู้คำตอบแล้วว่า เราต้องทำในสิ่งที่เราควรจะทำ

ก้อเป็นอยู่อย่าง งี้ ก้อมีบ้างที่คุย โทรศัพท์ แบบประปราย กะ คนเก่า

ผ่านไปได้ สักเดือนกว่าๆๆ ตลอดเวลา โทรศัพท์ก้อยังมีมาไม่ขาดสาย หรือ การติดต่อกันทุกๆๆ ทาง ก้อยังมีมาต่อเนื่อง

ฮัลโหล................ หนิง

ผมจะไปไทยน๊าครับ เพราะผมมีงาน และ ถือโอกาส ได้เจอหนิงด้วย

โอเค .........จ้า ไว้เจอกัน

วางโทรศัพท์ จบ ก้อนึกขึ้นว่า อืม รู้สึกว่า ดีจัง เลย ที่เรารู้สึกว่า เขาเป็นใครทำไม ช่างสนใจเราเสียจริงๆๆ ไม่เคยลืม เราเป็นใคร ทำอะไร อยู่

****************************************

เอ๊ะ หรือ พึ่งจะรู้จักกันใหม่ๆๆอะไรก้อดูสวยงามไปหมด

*************************************

เมื่อ เสร็จงาน เราก้อเจอกัน ตามปกติ แต่ คราวนี้ ดูปีเตอร์เขาจริงจังมากเลย

ปีเตอร์บอกว่า หนิงทำงาน และเรียนเหนื่อยไหม เราก้อตอบกลับไปว่ามันชินแล้วหล่ะ ก้อไม่รู้เป็นเพราะอะไร หรือ เขา อยากจะให้เรา หรือเปล่า เลยบอกเพียงว่า อยากให้หนิง เลิกทำงาน แล้วหันกลับมาเรียนให้เต็มที่ เพื่อที่จะได้ให้เวลากะการเรียนให้เต็มที่เลย ส่วนเรื่องค่าใช้จ่าย ทุกอย่าง ผม เป็นคนจัดการให้เองหมด โอเคไหมครับ

อืม หนิงก้อยังไม่ตอบ แต่เขาบอกว่า ผมต้องการให้หนิงทำแบบนี้จริงๆๆเพราะถ้าหนิงยังทำงาน หนิงก้อจะเหนื่อย แต่ถ้าออกแล้วมาตั้งใจเรียน มันอาจจะดีกว่านี้ก้อได้

เมื่อปีเตอร์บอกเช่นนั้นเราก้อคิดว่า เออ ก้อน่าจะดีเหมือนกัน ที่เราจะมีเวลาเรียนให้เต็มที่ และไม่ต้องคิดไรมาก ร่างกายก้อจะได้ไม่เหนื่อยไป

ก่อนหน้านั้น ที่ทำงาน เพราะต้องการเงิน แต่ ณ ตอนนี้ มีคนๆหนึ่ง ซึ่งเขาอยากจะดูแล เรา หวังดีกะเรามาตลอด ตั้งแต่เข้ามาอยู่กรุงเทพฯ ก้อเรียนทำงานไปด้วย ไม่ค่อยจะมีเวลาทำอะไรกะตัวเองสักเท่าไหร่นัก

พอปีเตอร์กลับไป หลายๆๆอย่างในชีวิตหนิงเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เขาทำให้หนิงได้รู้จักหลายๆๆอย่าง ได้รู้สิ่งใหม่ๆๆเพิ่มขึ้นจากที่ไม่เคย ทำไม่เคย รู้ไม่เคยเห็นไม่เคยใช้ จนบางช่วงหนึ่งของชีวิต มันทำให้หลงระเริงไปกะวัตถุต่างๆๆ

" มนุษย์เกิดมาทุกคนย่อมมีกิเลส ตัณหา ราคะกันทั้งนั้น ไม่มีใครหรอกว่า ไม่อยากรู้ ไม่อยากเห็นไม่อยากได้ แต่ จะมีโอกาสไหมก้อเท่านั้น"

หนิงก้อเช่นกัน เมื่อ ณ ก่อนโน้นไม่มีโอกาส ที่อยากจะทำในสิ่งที่ต้องการ แต่พอมีโอกาสให้กลับตัวเอง กะ คนๆหนึ่ง ซึ่งเขามีทั้งความรัก ให้โอกาสหลายๆๆ ยื่นให้กะเรา เรากลับทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ แต่ ณ ตอนนั้นไม่ได้คิดแม้แต่ว่า เราควรจะทำมันดีไหม

เงินทุกเดือนมีมาไม่ขาดสาย หรือ แม้แต่ว่า เดือนๆๆหนึ่งจะส่งถึง มือไม่ต่ำกว่าสองครั้งก้อตาม มันทำให้หนิง รู้สึก เป็นอะไรที่โหยหายิ่งนัก

สิ่งของที่เสียเงินไปนับครั้งไม่ถ้วน เที่ยว กินหลงไปเสียทุกๆๆอย่าง เรียกได้ ว่า ณ ตอนนั้น ชีวิต ช่างเป็นอะไรที่เราจะอยากจะเจอเสียจริงๆๆ มันช่างเป็นอะไรที่วิเศษ มากๆๆนี่นะเหรอ สังคม ของคนที่เรียกว่า เงิน เงิน มันทำได้จริงๆๆ

หนิงก้อยัง ใช้เงิน ไปเรื่อยมา หมด ไปกะของไม่ค่อย จำเป็นมากมาย หลายต่อหลายครั้ง ที่คิดว่า มันเยอะไป แต่ ตอนนั้น เป็นอะไรที่บอกได้ เลยว่า ลืมไปหมด ลืมไปแม้กระทั่ง คนที่รักเรา ดูแลเราซะดีจริงๆๆ

เวลา นั้น ทำอะไรก้อดูดีไปหมด อยากกิน อยากได้ อยากเที่ยว อยากช๊อป อยากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เราก้อทำได้ เพราะไร ก้อเพราะ เงินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เดือนแล้วเดือนเล่า ปีเตอร์ก้อยัง ดูแลเป็นอย่างดี เมื่อใด หนิงต้องการเงิน จะอ้าง ทันที ว่า ใช้จ่ายเกี่ยวกับ การเรียน ซึ่งปีเตอร์เขาก้อไม่เคยขัดเลย แม้แต่สักคำพูด ยัง ให้ด้วยใจรักจริงๆๆ และคิดว่า เราคงดี คิดดี ที่ได้เงินไปใช้ในสิ่งที่หนิงบอกเขาไป

หลังจากผ่านไปได้สักระยะ เสียงโทรศัพท์ก้อมาทุกๆๆวันเช่นเคย จน ....

ฮัลโหล............

ผมจะมาเมืองไทย นะ มีงานครับ

โอเค ........ ไว้เจอกันคะ

คือช่วงนั้น ปีเตอร์ บินไปกลับไปกลับ บ่อยมากๆ เคยถาม

เขาบอกว่า หากจะรู้จักใครสักคนไม่ว่าจะเสียเวลา หรืออะไรก้อแล้วแต่ เราก้อน่าจะทำ ปีเตอร์บอกว่า ถ้าผมติดต่อหนิง ไปเรื่อยๆๆโดยไม่ได้ มาเจอมาสัมผัส มันก้อคงจะไม่ดีนัก ถ้าเปรียบเทียบ กะเสียเวลา มาหา มาสัมผัสกันจริงๆๆ

อืม อาจจะถูกของเขา เมื่อมาครั้งนี้ มาทำให้หนิงรู้ได้เยอะกว่าเดิม ปีเตอร์ หอบเอกสาร ตลอดระยะเวลาติดต่อ ทุกๆๆอย่างที่คิดว่า เป็นประโยชน์ รูปถ่าย บิลการส่งเงิน บิลค่าโทรศัพท์ แม้กระทั่ง ข้อความ เอ็มฯ ที่เราคุยกัน เขาก้อเซฟ ถือติดมาด้วย

เพราะไรหรอ เพราะว่า ปีเตอร์ จะพาหนิง มาที่ออสเตรเลีย มาสัมผัสกะประเทศที่เขาอยู่มารู้จัก เพราะปีเตอร์บอกว่า หากผมมาหาหนิง แล้วหนิงไม่มารู้จักประเทศผม หนิงก้อจะไม่รู้ว่า หนิงจะชอบไหม หนิงจะอยู่ได้ไหม เขาก้อเลย อยากจะพามาดูมาเห็น

ณ ตอนนั้น บอกได้เลยว่าเป็นไรที่ไม่ได้คิด ไม่ได้คิดเลย  แต่ เราจะไปไง ขนาดบินในประเทศเรายังไม่เคย แล้ว พ่อแม่หล่ะ ถ้าเกิดเราขอเขา ๆ คงไม่ให้มาแน่ๆๆกะผู้ชายคนที่เรารู้จักได้ไม่นาน เราจะเสี่ยงไปไหม ไปแล้วเราจะเชื่อเขาได้ไหม เราจะได้กลับมาบ้านเกิดเราหรือ เปล่า คำถามมันตามมามากมาย

แต่ ............ ก้ออย่างว่า ผู้ชาย เมื่อเขาเอ่ยปาก เขาก้อต้องพูดให้เรารู้สึกไว้ใจ แต่ ณ ตอนนั้น บอกได้เลยว่า เป็นอะไรที่ใหญ่มากๆๆ สำหรับชีวิตเรา นี่เราจะไปประเทศๆ หนึ่ง ที่เรารู้สึกว่า มันไกลเกินตัวเราจริงๆๆเราจะทำยังไงดี

แต่ เมื่อคนเราเกิดมา ย่อม ให้โอกาส กะตัวเองเสมอเมื่อโอกาสมาถึงเรา แต่เราก้อควรจะคิดและตรึงตรองให้ดีว่าโอกาสนั้น มันสำหรับเราจริงๆๆหรือไม่

เอกสาร ทุกอย่าง พร้อม ส่วนเราไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็นว่าหน้าตาพาสปอร์ต เขาทำ เขามียังไง (คิดไว้เสมอ ว่า คงมีแต่คนมีเงินเท่านั้น ที่มีอย่างงี้ได้)

ปีเตอร์ จัดการทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆๆ ให้กะหนิง ๆ ซึ่ง ก้อไม่รู้ ไม่เคยรู้จริงๆๆว่า เขามีขั้นตอนยังไง สถานทูต ที่ไหนก้อไม่เคยคิดว่า ชีวิตของเราจะได้ย่างก้าว เขาไปสัมผัสกะมัน

แต่............ หลายๆๆอย่างก้อไม่ง่าย เสมอไป เพราะ เอกสารยังไม่แน่นหนาพอ แต่ปีเตอร์ก้อสามารถ ทำให้ชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งได้ และได้ ไปเห็น หลายๆๆอย่าง อีกโลกหนึ่งเลย ทีเดียว

ใกล้จะถึงวันเดินทางทุกอย่างพร้อม แต่เรากลับไม่พร้อมหลายๆๆดูตรึงเครียดไปหมด

เราจะทำจริงๆๆหรอเนี้ย มันดูยิ่งใหญ่จังเลย กล้าหรอหนิง ทำไมไม่ทำหล่ะ โอกาสมีนะ กลัว กลัวและกลัว หลายๆๆคำถาม มามากมาย

แล้วพ่อกะแม่หล่ะ เราจะได้กลับมาเจอมาหาเขาไหม  แล้วมันทำให้เราโกหกกะแม่ไปทำให้เราเสียน้ำตา ได้ไม่น้อยทีเดียว กะการให้โอกาสตัวเองในครั้งนี้

ฮัลโหล แม่ สบายดีไหม 

อืม...สบายดีว่าไงหล่ะ ไม่มีเงินหรอ

เปล่า.......จะโทรฯมาบอกว่า

หนิงทำโทรฯตกน้ำหนิงเอาไปซ่อม แม่ไม่ต้องโทรฯมาหาหนิงนะ เด๋วหนิงจะติดต่อกลับไปเองเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยดี

เมื่อวางโทรศัพท์เสร็จ น้ำตา ได้ไหลออกมาในทันที

 

****************************************

ปล.ขอบคุณปีเตอร์และขอบคุณตัวเอง ที่ให้โอกาส

 

 

     Share

<< ** คงจะใช่ (2) **** คงจะใช่ และใช่ตลอดไป ** >>


Posted on Wed 20 Jun 2007 17:45

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh