Calendar
 
  Last Diary
 
** เบิดเดย์ ทูมี **
** กิ๊ดดดดด อยากจะบอก **
** อยากจะอัพ **
** รวบ รวม อาหาร **
** หลายอย่าง **
** still thinking**
** home sick **
** I love you guy**
** นิดหน่อย**
** เล่าให้ฟังจ้า**
** โหหหหหห เยอะเกินไปไหมเนี้ย**
** หลากหลาย**
** อูยยยยย กว่าจะ อัพได้**
** ไม่มีอะไรพิเศษ.............
** รีบ.......**
**กลับความทรงจำ ของวันผ่านมา**
** คงจะใช่ และใช่ตลอดไป **
** คงจะใช่ (3) **
** คงจะใช่ (2) **
** คงจะใช่ (1) **
** ที่สุดของชีวิต **
*** ก่อน ไป ***
งือ เศร้า อีกจนได้ :(
อัพ อัพ อัพ เดท ซะหน่อย อิอิ
เล็กๆๆน้อยๆๆ
Notting to do ..
**** อยากบอกว่า*****
*** So Sorry **********
ปีเตอร์ ตัดผมให้ กิ๊ดดดดดดดดดดดดด
*** กิ๊ดดดดดดด ลมแรง อยู่บ้าน ****
อย่างเป็นทางการ กิกิ ว่าไปนั่น
ohhhhhhhhh my diary 555
  Favourite Diary
  katja
nongaimee
bhuchong
maud
gaby
dennis
mywill
  Counter
       


  ** คงจะใช่ (1) **  

จากไดฯที่แล้ว จนมาไดฯนี้ก้อคงจะผ่านไปเฉยๆๆไม่ได้

ย้อนเวลากลับไปเกือบ 5 ปี ปีเตอร์ ผู้ชาย คนหนึ่งกะอายุ ล่วงเลย เข้าสู่ 43 ปี ผ่านการแต่งงาน มา 1 ครั้ง พร้อมๆๆกะลูกสาว 1 คน เมื่อ ชีวิตทำให้เขาไปด้วยกันไม่ได้ จึงมีอันต้องเลิกรา และคงอยู่กะตัวเอง พร้อมๆๆกะลูกสาว ที่ไปๆมาๆๆ เพียงครั้งคราว ตลอดระยะ เวลา 7 ปี

ส่วนเรา (หนิง) บ้านเกิด ที่อุบลราชธานี มีชีวิตดำเนินชีวิตเรื่อยๆๆ ไป จน กระทั่งได้พบกะปีเตอร์ ณ วัย 23 ปี

เมื่อรวบรวมอายุแล้วก้อ 20 ปี ของระหว่างวัย

ปีเตอร์ เขาไม่เคยได้มาเมืองไทย ชีวิตการทำงานเป็นไปเรื่อย จนวันหนึ่ง เกิด มาดูงานที่เมืองไทย มีเพื่อน เป็นคนจัดหาที่พักให้ โดย ณตอนนั้น ที่พัก เป็นอะไรที่เขาไม่ค่อยประทับใจ เลย ได้มีการโยกย้าย เปลี่ยนที่พัก โดยหารู้ไม่ว่าที่พักนั้นใกล้ๆๆกะที่หนิง พักทีเดียว

หนิง ณ ตอนนั้นทำงาน หลังเลิกเรียน เป็น พนักงาน รับอาหาร ที่ร้านอาหารแถวๆๆเกษตรศาสตร์ (ตรงที่ปีเตอร์ได้ ไปพัก หลังจากที่ไม่ประทับใจที่พักในครั้งแรก)

จะเป็น บุพเพ หรือสันนิวาส ก้อหารู้ไม่ เย็นวันนั้น เอเจ่นซี่ พาปีเตอร์ไปทานอาหารเย็น โดย ตรงข้าม ที่พัก ของปีเตอร์ มีร้านอาหารติดกัน 2 ร้าน ซึ่งอาหารก้อดูไม่แตกต่างกันไปเลย เป็นประจำที่เอเจ่นซี่คนนี้ ชอบเข้าร้านอาหาร ร้านแรก และวันนั้นก้อบอกกะปีเตอร์ว่าลองเปลี่ยนใหม่จะพาไปร้านติดกันดีกว่า ปีเตอร์ก้อไม่รู้หรอกว่า ร้านไหนดีไม่ดี

วันนั้น ร้านอาหารที่หนิงทำงานอยู่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความวุ่นวายแท้ แทบจะไม่มีโต๊ะเหลือให้แขกนั่งเลยก้อว่า ได้ เพื่อนๆๆต่างพากันวุ่นวาย ผิดกะหนิง ณ ตอนนั้น ยืน อยู่โต๊ะ ที่ไม่มีแขก ประจวบกะพอดีที่ปีเตอร์กะเพื่อนเดินเข้ามา ยืนตรงหน้า เลยทำให้หนิงได้ทำหน้าที่ ต้อนรับ ณ ตอนนั้น เป็นอะไรที่บอกได้เลยว่า ไม่เคยมอง ไม่เคยคิดแค่รู้ว่า ต้องทำหน้าที่ไป

ตรง จุดนั้น ต่อมาเป็น การทำให้เราสองคนได้รู้จักกัน และ หนิง ดันไปรับปาก ว่าจะพาปีเตอร์ ไปเที่ยว (รับปากไปโดยไม่ได้คิด ) ซึ่งวันนั้นเป็นวัน พุธ หลังเลิกงานวันรุ่งขึ้น เราก้อได้ นั่งรถกลับบ้านเกิด โดยไม่ได้ คิดว่า เรารับปากกะใครสักคนว่าจะพาเขาไปดูไปรู้จักประเทศไทยให้มากกว่าเดิม อีก 3 วัน จะครบกำหนด

กลับถึงบ้านเกิด ได้นั่งทบทวน ว่าเราสมควรไปหรือไม่ คำตอบที่ได้คือ การที่เรารับปากใครไว้ ยิ่งเป็นคนต่างชาติ เราไม่ควรจะผิดคำพูด เพื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงไทยเราควรทำหน้าที่....พอได้คำตอบ ก้อ บึ่งรถกลับกรุงเทพฯ

เช้าวันอาทิตย์ ได้นั่งแท๊คซี่ไปหาปีเตอร์ ซึ่ง เขาได้นั่งรอเราแล้ว พร้อม สะพายกะเป๋าเป้ เตรียมพร้อมเต็มที่ เราซึ่งไม่คิดเลยว่า เขาจะจริงจังกะคำพูดของผู้หญิงไทยคนหนึ่ง แล้วเราก้อคิดถูก ว่าเรามาดีแล้ว พอเจอเขาทักทายกันปกติ เราก้อไม่ได้พาเขาไปไหนเลย ตรงกันข้างกะที่เราบอกเขาไว้ตอนแรก แค่พาเขาไปนั่งกินกาแฟ คุยกันเล้กน้อย

เรื่อง บางเรื่องที่ไม่ควรบอกควรเล่า เขากลับเปิดเผยให้เรารู้ทุกๆๆอย่าง หนิง ไม่เคยคิดเลยว่าทำไมเขาต้องมาพูดให้เราฟังด้วยว่าชีวิตเขาเป็นมายังไง เพราะ ณ ตอนนั้นไม่ได้คิดไปไกล ว่าจะสานต่อความสัมพันธ์ กะ เขา

จริงๆๆหนิงไม่สานต่อเพราะไรหรอ ก้อเพราะว่าเรามี คนของเราซึ่ง เขาก้อเป็นคนดี คบกันมาก่อนหน้าที่จะมาเจอปีเตอร์ เกือบ 3 ปี เช่นกัน

เลยเป็นเหตุผล ที่ทำให้ เมื่อปีเตอร์เข้ามาในชีวิต ทำให้เรารู้สึกไม่ค่อยจะรู้สึกไปในทางที่ดี กะเขา เท่าไหร่นัก คงต่างกะเขา ที่มอง คิดกะเราจริงจังกว่า เราคิดเสียอีก

เหตุการณ์วันนั้น คงไม่มีอะไรมาก นอกจาก กาแฟ หมด 2 แก้ว แล้วก้อคำร่ำลา เพราะปีเตอร์ต้องกลับ มาที่ออสเตรเลียในวันรุ่งขึ้น

และเขาก้อได้มอบ แหวน 1 วง ให้กะเรา ส่วนเรา ก้อรับไว้ โดยไม่ได้ คิดไร จริงๆๆ

หลังจากที่กลับไป หนิง ก้อยังดำเนินชีวิตตามปกติ แฟน เขาก้อยังดีกะหนิงเรื่อยๆๆมา

ปีเตอร์ ก้อยังโทรศัพท์ ยังติดต่อ ไม่ว่าจะทางอินเตอร์เน็ต เขาไม่เคย ว่าไม่เคยที่จะลืมเรา ผิดกันกะเราที่ลืมไปเสียเลยจริงๆๆ

*************************************************

 

     Share

<< ** ที่สุดของชีวิต **** คงจะใช่ (2) ** >>


Posted on Sun 17 Jun 2007 13:19

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh